29 Αυγ 2014

Όρνια (Gyps fulvus)

Όρνια (Gyps fulvus)

Το προσωπικό φύλαξης του φορέα διαχείρισης απαθανάτισε μέσα από το τηλεσκόπιο κάποια από όρνια που φωλιάζουν στα Όρη Παραμυθιάς αυτά. Τo όρνιο (Gyps fulvus), είδος παγκοσμίως απειλούμενο με εξαφάνιση, περιλαμβάνεται στο ελληνικό κόκκινο βιβλίο στην κατηγορία ως "κρισίμως κινδυνέον".
Τα Όρη Παραμυθιάς αποτελούν σημαντικό βιώσιμο θύλακα για το όρνιο στην Δυτική Ελλάδα και στη Ήπειρο.
 









Παρατήρηση Βαλτόπαπιας στο Δέλτα Καλαμά

Στις 29/8/2014 κατά την διάρκεια επόπτευσης του Δέλτα Καλαμά από το προσωπικό φύλαξης του Φορέα Διαχείρισης παρατηρήθηκε Βαλτόπαπια (Aythya nyroca). Είναι είδος Βουτόπαπιας, η οποία ενώ κυνηγιόταν ελεύθερα, μετά από αιφνιδιαστική μείωση του πληθυσμού της στις αρχές της δεκαετίας του '90, προστέθηκε στα προστατευόμενα αλλά και στα Παγκόσμια Απειλούμενα είδη της Birdlife international.
Η καταστροφή των ενδιαιτημάτων τροφοληψίας και φωλιάσματος αλλά και το παράνομο κυνήγι επιδεινώνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση.
Το παρακάτω βίντεο τραβήχτηκε μέσω κάμερας κινητού από το τηλεσκόπιο του Φορέα Διαχείρισης .
Διακρίνεται η Βαλτόπαπια και μια πρασινοκέφαλη πάπια.
(Λόγω μεγέθους δεν μπορεί να αλλαχθεί ο προσανατολισμός του αρχείου)

video



28 Αυγ 2014

ΑΥΤΟΨΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΔΡΕΠΑΝΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΚΡΙΝΑΚΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ (Pancratium maritimum)

Στις 27.08.2014 ο Φορέας Διαχείρισης Στενών και Εκβολών ποταμών Αχέροντα και Καλαμά πραγματοποίησε την ετήσια καταμέτρηση των συστάδων του κρίνου της θάλασσας (Pancratium maritimum), με τη λήψη συντεταγμένων σε σύστημα αναφοράς ΕΓΣΑ ’87 σε όλο το μήκος της παράκτιας ζώνης του Δρεπάνου Ηγουμενίτσας έως και το Μακρυγιάλι.
Ο κρίνος της θάλασσας αποτελεί ένα από τα ομορφότερα αγριολούλουδα της χώρας μας και στολίζει τις αμμώδεις παραλίες μας από τις αρχές του Αυγούστου έως τα μέσα του Σεπτέμβρη. Είναι ένα βολβώδες φυτό, ενδημικό στην περιοχή της Μεσογείου και της νοτιοδυτικής Ευρώπης. Ανήκει στην οικογένεια των αμαρυλλίδων και είναι πολυετές, αειθαλές και τα άνθη του έχουν μια ευχάριστη, λεπτή και εξωτική μυρωδιά. Ο βιότοπος του P.maritimum είναι παραθαλάσσιες αμμουδιές σε αμμώδεις παραλίες και σε άμεση γειτνίαση με τη θάλασσα, όπου αναπτύσσεται συχνά σε πυκνές συστάδες.
Το Παγκράτιο το παράλιο φέρει την ονομασία του από το ελληνικό Pancratium (παν + κραταιός), για την υποτιθέμενη φαρμακευτική δύναμη του φυτού, (Pandocrator) – παντοδύναμο και το λατινικό Maritimum που σημαίνει "από την θάλασσα-ακτή". Ο κορμός του φτάνει τα 40 εκατοστά. Τα φύλλα του κρατάνε το χειμώνα και ξεραίνονται το καλοκαίρι. Το είδος γονιμοποιείται από ένα έντομο που ονομάζεται Hawk-moth (Αgrius convolvuli). Το έντομο αυτό επισκέπτεται το κρινάκι μόνο όταν η ταχύτητα του ανέμου είναι μικρότερη από 2 μέτρα το δευτερόλεπτο.
Το κρινάκι έχει ισχυρό κι εκτεταμένο ριζικό σύστημα, που φτάνει σε βάθος μέχρι και 1,5 μέτρα. Οι πυκνές συστάδες που σχηματίζει, συγκρατούν το σαθρό αμμώδες έδαφος δημιουργώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τις προϋποθέσεις για την εγκατάσταση άλλων φυτών. Έτσι το παράκτιο ανάγλυφο γίνεται πιο ανθεκτικό στην αιολική διάβρωση.
Σε πολλά σημεία έχει εξαφανιστεί παρόλο της πολλαπλασιαστικής δεινότητας και της ανθεκτικότητας του, λόγω της καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος των ακτών από τον άνθρωπο. Η έντονη και χωρίς μέτρο τουριστική ανάπτυξη, η αλόγιστη εκμετάλλευση της παραλίας, με ξαπλώστρες, ομπρέλες, αυτοκίνητα που την προσεγγίζουν, κτιριακές κατασκευές, συνήθως αυθαίρετες και χωρίς σεβασμό στο περιβάλλον, η άγνοια των επισκεπτών που πολλές φορές το κόβουν ή το ξεριζώνουν, ο καθαρισμός της παραλίας με μηχανικά μέσα και πολλοί άλλοι παράγοντες αποτελούν αιτίες της ταχείας μείωσης των πληθυσμών του.
Στις παρακάτω φωτογραφίες διακρίνονται οι συστάδες του κρίνου, η κοπή των άνθεων του και η γενική του κατάσταση:
















Ο Φορέας Διαχείρισης προτείνει ως μέτρα προστασίας του είδους τα παρακάτω:


1.       Οριοθέτηση, με σήμανση και περίφραξη, της περιοχής όπου αυτοφύεται και αναπαράγεται το κρινάκι.
2.       Απαγόρευση καθαρισμού, με μηχανικά μέσα, των παραπάνω περιοχών, όχι μόνο προς αποφυγή διατάραξης του ευαίσθητου αμμώδους εδάφους και των αμμοθινών, όπου αυτό αναπτύσσεται, αλλά και προς αποφυγή ενδεχόμενης συλλογής και απομάκρυνσης του σπόρου του.
3.       Απαγόρευση της κοπής του.

4.  Ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού για τη σπουδαιότητα διατήρησης και εξάπλωσης του είδους.